Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
ZAMKNIJ
Zadzwoń do nas: +48 502 490 854
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

Poniższe rozporządzenie traci moc z dniem 28.02.2013. Od dnia 01.03.2013 obowiązuje nowe rozporządzenie

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju

Dziennik Ustaw nr 236 z 2002 poz. 1991
zm. Dz.U. z 2003 r., Nr 199, poz. 1951; Dz.U. z 2004 r., Nr 271, poz. 2687; Dz.U. z 2005 r., Nr 186, poz. 1555

Obowiązuje od: 2006-01-01

Na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805 oraz z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą”.

§ 2. Z tytułu podróży, odbywanej w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
1) diety;
2) zwrot kosztów:
a) przejazdów i dojazdów,
b) noclegów,
c) innych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

§ 3. Czas pobytu pracownika poza granicami kraju liczy się przy podróży odbywanej środkami komunikacji:
1) lądowej – od chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze za granicę do chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze powrotnej do kraju;
2) lotniczej – od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju;
3) morskiej – od chwili wyjścia statku (promu) z portu polskiego do chwili wejścia statku (promu) w drodze powrotnej do portu polskiego.

§ 4. 1. Dieta jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki.
2. Wysokość diety za dobę podróży w poszczególnych państwach jest określona w załączniku (*1) do rozporządzenia.
3. Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży.
4. Dietę oblicza się w następujący sposób:
1) za każdą dobę podróży przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) za niepełną dobę podróży:
a) do 8 godzin – przysługuje 1/3 diety,
b) ponad 8 do 12 godzin – przysługuje 1/2 diety,
c) ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.

§ 5. 1. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą bezpłatne całodzienne wyżywienie lub gdy wyżywienie opłacone jest w cenie karty okrętowej (promowej), przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 4 ust. 4.
2. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą częściowe wyżywienie, przysługuje odpowiednio na:
1) śniadanie – 15% diety;
2) obiad – 30% diety;
3) kolację – 30% diety;
4) inne wydatki – 25% diety.
3. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą ekwiwalent pieniężny na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli ekwiwalent jest niższy od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.

§ 6. Pracownikowi odbywającemu podróż w charakterze kuriera dyplomatycznego przysługuje dieta podwyższona o 25%.

§ 7. Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą pracownikowi przysługuje 25% diety.

§ 8. 1. Środek transportu właściwy do odbycia podróży określa pracodawca.
2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.
3. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na odbycie podróży samochodem osobowym niebędącym własnością pracodawcy.
4. (*2) Za przejazd w podróży, o której mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.).

§ 9. 1. Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu określonego w załączniku do rozporządzenia.
2. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.
3. W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za nocleg w hotelu, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.
4. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna zapewnia pracownikowi bezpłatny nocleg.

§ 10. 1. Pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w wysokości jednej diety w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której pracownik korzystał z noclegu.
2. Na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży.
3. Ryczałty, o których mowa w ust. 1 i 2, nie przysługują, jeżeli:
1) pracownik odbywa podróż pojazdem samochodowym (służbowym lub prywatnym);
2) strona zagraniczna zapewnia bezpłatne dojazdy;
3) pracownik nie ponosi kosztów, na których pokrycie przeznaczone są wymienione ryczałty.

§ 11. Pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie biletu, jeżeli podróż trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie.

§ 12.1. W razie choroby powstałej podczas podróży pracownikowi przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów leczenia za granicą oraz leków.
2. Nie podlegają zwrotowi koszty leków, których nabycie za granicą nie było konieczne, koszty zabiegów chirurgii plastycznej i zabiegów kosmetycznych oraz nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych, zakupu okularów.
3. Zwrot kosztów, o których mowa w ust. 1, następuje ze środków pracodawcy.
4. W razie zgonu pracownika za granicą pracodawca pokrywa koszty transportu zwłok do kraju.

§ 13. 1. Pracownik otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju.
2. Za zgodą pracownika zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość przysługującej pracownikowi zaliczki w walucie obcej.
3. Rozliczenie kosztów podróży jest dokonywane w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży.
4. Do rozliczenia kosztów podróży pracownik załącza dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, pracownik składa pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

§ 14. (uchylony).

§ 15. Traci moc rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 maja 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 50, poz. 525 i Nr 151, poz. 1721). § 16. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r. Zał. 1.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. (poz. 1991)

WYSOKOŚĆ DIETY ZA DOBĘ PODRÓŻY ORAZ LIMITU NA NOCLEG W HOTELU


Lp. Państwo Waluta Kwota diety Kwota limitu na nocleg
1 2 3 4 5
1 Afganistan USD 41 100
2 Albania EUR 36 90
3 Algieria EUR 42 100
4 Andora jak w Hiszpanii
5 Angola USD 51 150
6 Arabia Saudyjska USD 46 110
7 Argentyna USD 47 100
8 Armenia USD 41 80
9 Australia AUD 87 190
10 Austria EUR 45 100
11 Azerbejdżan USD 45 150
12 Bangladesz USD 40 120
13 Belgia EUR 45 160
14 Białoruś USD 45 80
15 Bośnia i Hercegowina EUR 39 80
16 Brazylia USD 50 120
17 Bułgaria EUR 36 80
18 Chile USD 42 80
19 Chiny USD 46 110
20 Chorwacja EUR 36 100
21 Cypr EUR 33 70
22 Czechy EUR 33 80
23 Dania DKK 324 800
24 Egipt USD 49 110
25 Ekwador USD 44 110
26 Estonia EUR 39 90
27 Etiopia USD 49 95
28 Finlandia EUR 42 135
29 Francja EUR 45 120
30 Grecja EUR 45 104
31 Gruzja USD 44 150
32 Hiszpania EUR 48 120
33 Indie USD 42 110
34 Indonezja USD 42 110
35 Irak USD 60 120
36 Iran EUR 39 95
37 Irlandia EUR 45 146
38 Islandia EUR 36 80
39 Izrael USD 49 120
40 Japonia JPY 6900 22 000
41 Jemen USD 41 110
42 Jordania USD 38 70
43 Kambodża USD 42 100
44 Kanada CAD 67 160
45 Kazachstan EUR 39 100
46 Kenia USD 41 90
47 Kirgistan USD 41 100
48 Kolumbia USD 41 80
49 Kongo, Demokratyczna Republika Konga USD 51 140
50 Korea Południowa EUR 36 110
51 Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna EUR 36 160
52 Kostaryka USD 38 100
53 Kuba EUR 36 80
54 Kuwejt EUR 39 180
55 Laos USD 47 70
56 Liban USD 49 120
57 Libia EUR 39 80
58 Liechtenstein jak w Szwajcarii
59 Litwa EUR 33 80
60 Luksemburg jak w Belgii
61 Łotwa EUR 48 110
62 Macedonia EUR 33 70
63 Malezja USD 42 110
64 Malta EUR 42 140
65 Maroko EUR 36 80
66 Meksyk USD 40 80
67 Mołdowa USD 45 90
68 Monako jak we Francji
69 Mongolia USD 47 100
70 Niderlandy EUR 42 120
71 Niemcy EUR 42 103
72 Nigeria USD 43 150
73 Norwegia NOK 401 1200
74 Nowa Zelandia USD 43 150
75 Pakistan USD 40 100
76 Panama USD 42 100
77 Peru USD 43 110
78 Portugalia EUR 48 85
79 Republika Południowej Afryki USD 45 100
80 Rosja USD 50 130
81 Rumunia EUR 36 70
82 San Marino jak we Włoszech
83 Senegal EUR 33 80
84 Serbia i Czarnogóra EUR 36 62
85 Singapur USD 45 125
86 Słowacja EUR 33 70
87 Słowenia EUR 36 80
88 Stany Zjednoczone Ameryki (USA)
- w tym Nowy Jork i Waszyngton
USD 46 160
200
89 Syria USD 42 75
90 Szwajcaria CHF 78 160
91 Szwecja SEK 351 1200
92 Tadżykistan USD 47 120
93 Tajlandia USD 42 110
94 Tanzania USD 48 110
95 Tunezja USD 45 100
96 Turcja EUR 33 80
97 Turkmenistan USD 42 120
98 Ukraina USD 48 100
99 Urugwaj USD 48 80
100 Uzbekistan USD 47 150
101 Wenezuela USD 39 120
102 Węgry EUR 33 70
103 Wielka Brytania GBP 32 140
104 Wietnam USD 42 95
105 Włochy EUR 42 105
106 Wybrzeże Kośi Słoniowej EUR   70
107 Zimbabwe USD 42 120
108 Zjednoczone Emiraty Arabskie USD 38 110
109 Państwa inne niż wymienione w lp. 1 – 108 USD 42 120


Przy podróżach do:
– Gibraltaru dieta i limit hotelowy jak w Wielkiej Brytanii,
– Hongkongu dieta wynosi 46 USD, a limit hotelowy 160 USD,
– Tajwanu dieta wynosi 45 USD, a limit hotelowy 100 USD.

1) Minister Pracy i Polityki Społecznej kieruje działem administracji rządowej – praca, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 marca 2002 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. Nr 32, poz. 304).

(*1) Załącznik w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 14 września 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. Nr 186, poz. 1555). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2006 r.

(*2) § 8 ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 14 września 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. Nr 186, poz. 1555). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2006 r.